เหล่าตั๊กลัก ตลาดฟื้นชีวิต

เหล่าตั๊กลัก ตลาดฟื้นชีวิต

by Pro Pex on Tuesday, November 2, 2010 at 4:12pm ·

มีโอกาสได้ไปเยือนชุมชนเก่าแก่ริมน้ำดำเนินสะดวก จากการเชิญชวนของเพื่อนสาวคนสนิท ที่แอบไปนอนล่วงหน้า
แล้วโทรมาเล่าให้เกิดความอยากตามไปดูบ้าง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ อาหารประจำพื้นที่หรือเปล่าที่ทำให้อยากไปชิมซะเหลือเกิน
"ข้าวแห้ง" ได้ยินแล้วฝืดคอพิกล เห็นรูปที่โพสในเฟสบุ๊คแล้วให้สงสัย มันจะอร่อยไหมเนี่ยะ
เอาของกินมาล่อ ก็เลยต้องตามไปดูในวันรุ่งขึ้น
ชื่อตลาดได้ยินมานาน ตั้งแต่สมัยอบรมไกด์
แต่มีทัวร์มาแค่ตลาดน้ำดำเนิน รึไม่ก็เลยไปอัมพวาทุกที ขับรถเข้าทางสี่แยกกลางตลาดดำเนิน
มีป้ายบอกทางไปโดยตลอด "เหล่าตั๊กลัก" หรือตลาดน้ำปากคลองลัดพลี วิ่งไปเรื่อยๆนิดเดียวถึงแล้ว
ที่จอดรถกว้างขวาง ไปถึงตอนบ่ายสามโมงกว่าๆ หุหุหุ ตลาดวายซะแล้ว อย่างนี้ข้าวแห้งที่อยากทานจะเหลือรึเนี่ยะ
หิวก็หิว หิ้วท้องมาจากกาญจนบุรี จะไปทานก๋วยเตี๋ยวเจ้าอร่อยที่โพธารามก็ไม่ทัน เพราะเสียเวลาที่บ้านยายเด็กๆซะก่อน
ก๋วยเตี๋ยวหมด อดทาน หวังน้ำบ่อหน้าคือ"ข้าวแห้ง" ปรากฏว่าน้ำบ่อหน้าแห้งตามชื่อข้าวแห้งไปเลย
เพราะอาหารการกินที่นี่เค้าขายกันแต่เช้า เที่ยงๆก็แทบจะหมดอยู่แล้ว มาตอนนี้ก็ถ่ายรูปเก็บบรรยากาศซะหน่อยแล้วกัน



ตัว ตลาดคือชุมชนเก่าแก่อยู่ปากคลองลัดพลี เป็นชุมชนชาวจีน ดูจากชื่อก็รู้แล้ว ร้านรวงไม่เยอะเท่าไหร่ ก็มาซะตอนนี้ คุณเพื่อนยังมีแซวอีกว่า "แล้วอะไรมันจะเหลือเรอะ" อืมก็อดกินข้าวแห้งไปตามระเบียบ ไม่เป็นไร น้ำบ่อหน้าที่ใหม่คือร้านอาหารอร่อยชื่ออะไรไม่รู้ของ ผู้ดูแลเด็กๆ ที่เคยมาทานเมื่อเกือบสิบปีที่แล้ว "ขับไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็เจอเองแหละน่า ไม่เจอก็หาอย่างอื่นทาน" หุหุข้าวเที่ยงของผู้ชาย2คนในบ้าน คงได้ทานตอนสี่โมงเย็นแน่นอนเลย ก็เดินชมตลาดบรรยากาศขลังๆ อากาศเย็นสบาย มีเรือวิ่งไปวิ่งมาเรื่อยๆ หากอยากนั่งเรือเที่ยวตลาดน้ำ ไปชมเตาตาลและร้านรวงต่างๆก็สามารถใช้บริการได้ที่ตลาดนี้





ชาว ตลาดที่นี่อัธยาศัยดี ยิ้มแย้มกันแทบทุกคน พบนางแบบท่านนี้ใส่เสื้อสวยงาม พอขอถ่ายรูปหน่อยไม่มีอิดออด แสดงตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี "โอ้ดำเนิน เธอสวยเหลือเกินดำเนินของพี่" ผมล่ะสงสัยจริงๆเลย มีผู้หญิงที่ไหนชื่อดำเนินบ้างไหม ไม่เคยได้ยิน แต่ก็ไม่กล้าถาม เดี๋ยวเจ้าบ้านเค้าจะจับผมใส่เรือไปขายซะฉิบ



อากาศ ดีๆ นั่งชมวิวริมน้ำ พร้อมกาแฟอุ่นๆสักแก้ว ถ้าเรือขนมผ่านมาก็เรียกมาเลือกเป็นของว่างสักหน่อย อืม มีคนข้างๆมาคุยด้วยกันนะ หน้าหนาวแบบนี้มันคงอบอุ่นดีจริงๆ (สมัยนี้เค้าว่า ชิวชิว)




ร้าน กาแฟอยู่ตรงหน้านี่เอง ไม่ได้ข้ามไปเที่ยวเพราะเห็นว่ากำลังเก็บร้านแล้ว พึ่งรู้ตอนกลับมาจากเพื่อนรุ่นพี่ว่า ร้านนี้มีช้างเผือกอยู่่คู่นึง แต่ต้องมาให้ถูกวันนะ เพราะเสาร์อาทิตย์ถึงจะกลับบ้าน วันธรรมดาสองคนพี่น้องเค้าไปเรียนในกรุงเทพฯเมืองฟ้าอมรน่ะ เดี๋ยวนี้ร้านกาแฟที่ไหนๆก็มี WiFi ฟรี คราวหน้ามาคนเดียวไปนั่งส่งทริปที่ร้านนี้ดีกว่า ต้องมาคนเดียวนะแหะๆ ไม่ใช่อะไรหรอกมากับคนอื่นก็นั่งแช่ไม่ได้ไง



หันกลับมาเจอกระเป๋าผ้าลดโลกร้อน อืมตลาดเก่าแต่ก็ทันสมัยนะเนี่ยะ


เห็น ป้ายนี้แล้ว อยากให้ชุมชนนี้ร่วมมือกันสำเร็จ เพื่อรักษาชุมชนเอาไว้ ก่อนที่จะโดนนายทุนกว้านซื้อไปทั้งหมด ระหว่างเดินถ่ายรูปก็มีแต่คนมองแบบสงสัย ตาคนนี้แบกกล้องมาถ่ายอะไร ตลาดวายหมดแล้ว แต่สเน่ห์ของตลาดนี้ที่ผมเห็นคนรุ่นเก่า ที่มานั่งดื่มน้ำชาคุยกันริมน้ำยามบ่ายๆ กับคนรุ่นใหม่นั่งล้อมวงเก็บล้างอุปกรณ์ แต่คนทั้งสองรุ่นคุยเรื่องเดียวกัน คือทำอย่างไรเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวในชุมชน ถ้าคนในชุมชนเห็นพ้องต้องกัน การจะพัฒนาก็เกิดขึ้นได้ไม่ยากครับ



ฝากตลาดนี้ไว้ให้เพื่อนๆไปเยี่ยมไปเยือนกันบ้างนะครับ
ต่อไปอาจจะมีทัวร์จักรยานเกิดขึ้นด้วยนะ รอเจ้าของโครงการมีแรงทำอยู่นะครับฮ่าๆๆ